«در سطح کشور یکی از مهم‌ترین وظایف امروز دولت و ملت، مجلس و همة ارکان حکومت، مبارزه با معضل بسیار کمرشکن بیکاری و ایجاد اشتغال است. ملت ما از استعدادهای طبیعی و انسانی فراوانی برخوردار است. این ننگ است که ما شاهد خیلی عظیم از بیکاران جوان در کشور عزیز اسلامی باشیم. دولت به سهم خودش مصمم است که با این پدیدة بیکاری مقابله کند و فرصت‌های مناسب اشتغال را در اختیار جوانان عزیز قرار بدهد. انشاءا... با همکاری و همدلی دولت و مجلس شورای اسلامی شاهد جهشی در ایجاد اشتغال خواهیم بود.
دولت سه کار را آغاز کرده است. اولین کاری که دولت شروع کرده است، تقسیم‌بندی تسهیلات بانکی است. منابع بانکی باید به‌طور سهل و بسیار ارزان و سریع در اختیار جوانان قرار بگیرد. دولت تصویب کرده است که 35 درصد از کل اعتبارات بانکی فقط و فقط که حدود 18 هزار میلیارد تومان در سال 1385 است، تقسیم‌بندی و سهمیه‌بندی بشود و برای هر استان و شهرستان در اختیار همان شهرستان و استان قرار بگیرد تا به‌سرعت در اختیار جوانانی که به‌صورت شرکت، تعاونی و گروهی می‌خواهند در کشاورزی، باغداری، دامداری، کار صنعتی، کار گردشگری و خدمات فعالیت بکنند، قرار بگیرد.
البته به شما عرض بکنم، این تصمیمات دولت در حکم تحولی بزرگ در نگرش و عملکرد دستگاه‌های اجرایی است و طبیعی است که هر تحولی با مقاومت‌ها و برخی مخالفت‌ها مواجه می‌شود، اما دولت مصمم است با تسهیلات ارزان‌قیمت و همچنین با پشتیبانی شما همة موانع را از مسیر ایجاد اشتغال بردارد، انشاءا... .
اقدام دوم دولت، تأسیس صندوق مهر امام رضا علیه‌السلام است. صندوق مهر امام رضا علیه‌السلام در جوار حرم امام رضا علیه‌السلام و در اولین جلسه به تصویب دولت رسید. مقدماتی لازم بود، اخیراً دولت با ادغام چند صندوق و صندوق ازدواج مصوب مجلس یک صندوق جدید به نام مهر امام رضا علیه‌السلام تأسیس کرده که انشاءا... به‌زودی این صندوق مستقل در همة استان‌ها و شهرستان‌ها تشکیل خواهد شد. اساس کار این صندوق پرداخت قرض‌الحسنه است.
این صندوق بنا دارد رابطة سود ربوی را از مسکن، ازدواج و اشتغال جوانان حذف بکند. اعتبارات این صندوق متناسب با نیاز هر شهرستان تقسیم‌بندی می‌شود و مستقیماً زیر نظر هیأت امنایی که متعلق به همان شهرستان هستند، قرار می‌گیرد تا انشاءا... به‌سرعت پشتیبانی بکند و تحویل جوانان عزیز بشود.»
«کار سوم دولت، توسعة فعالیت‌های عمرانی است. ما مصممیم همة نیازهای عمرانی را به‌سرعت در دستور کار دولت قرار بدهیم. امروز وزرا به طور متوسط روزانه 16 ساعت کار می‌کنند. اگر برای رفع نیازهای مردم لازم باشد که دولت شبانه‌روز 20 ساعت هم کار بکند، ما مصمیم که این کار را انجام بدهیم تا کشور عزیز ما به‌سرعت آباد بشود.»

 ایجاد بنگاه‌های کوچک زودبازده
«در بخش بنگاه‌های کوچک، هم برای ایجاد اشتغال و هم برای اجرای عدالت، دولت توسعة بنگاه‌های کوچک را در دستور خود قرار داد. دقت کنید که مفهوم آن نفی بنگاه‌های بزرگ نیست.
بنگاه‌های بزرگ کار خودشان را می‌کنند، آن‌ها هم در جای خود از حمایت‌های بودجه‌ای و تسهیلاتی و قانونی دولت برخوردارند. اما بنگاه‌های کوچک زودبازده در واقع مداوای سریع برخی از مشکلات اقتصادی ماست؛ مثل بیکاری. اگر ما بخواهیم بیکاری سه میلیون جوان را علاج کنیم، فقط از طریق سرمایه‌گذاری‌های بلند‌مدت، به‌زودی حاصل نخواهد شد؛ چون یک کارخانة فولاد از روزی که تصمیم می‌گیریم تا کلید بخورد، پنج تا هفت سال طول می‌کشد.
پتروشیمی و صنعت سنگین هفت سال طول می‌کشد که به بهره‌برداری برسد. خب، در این هفت سال جوان‌ها چه بکنند‌؟ طرحی در دولت تهیه شد در مورد پروژه‌ها و طرح‌هایی که حداکثر دو ساله بازدهی داشته باشند. اسم آن بنگاه‌های اقتصادی زودبازده شد؛ یعنی به‌سرعت به نتیجه می‌رسد. این هم ضروری اقتصاد است.
فعالیت‌های اقتصادی یک طیف است. از فعالیت‌های یک نفرة تنها در گوشه‌ای شروع می‌شود تا فعالیت‌های سه نفره، 10 نفره، 100 نفره، 2000 نفره، طیفی است که مکمل هم هستند. اگر فکر کنیم همة کشور را فقط می‌شود با صنایع بزرگ یا فقط کوچک اداره کرد، غلط است. یک طیف است. در این‌جا ما خلأ داشتیم. یعنی سرمایه‌گذاری در بخش‌های بزرگ ما را از بخش‌های کوچگ غافل کرده بود. به همین دلیل اشتغال‌زایی کاهش پیدا کرد.
در صنایع بزرگ ما به ازای هر یک نفر اشتغال باید بیش از 300 میلیون تومان سرمایه‌گذاری کنیم، اما در این‌جا 15، 10، 30 میلیون تومان؛ بسته به نوع کار. میانگین آن حدود 12 تا 13 میلیون تومان است. برای این نیازمند مقررات، ادبیات،‌ آئین‌نامه و اساسنامه، سازماندهی و آموزش بودیم.
خود این کار بسیار بزرگی است. کشورهایی برای شروع این کار حداقل یک مدت پنج ساله را اختصاص داده‌اند. دولت با کاری بسیار فشرده، واقعاً همة بانک‌ها بسیج شدند، بسیاری از کارشناسان و مدیران بانک‌ها شبانه‌روز کار کردند و این سازماندهی انجام شد.
برای این‌که مقیاس دست شما بیاید، در گذشته برای ایجاد اشتغال وام اشتغال داده می‌شد، یعنی پول نقدی دست فرد داده می‌شد، در حالی که الان به طرح‌های مصوب در شورای اشتغال که کمیتة کارشناسی آن را تأیید کرده باشد، پول می‌دهند و نه به فرد. یعنی به جایگاهی حقوقی پول را می‌پردازند.
جالب است بدانید که آن موقع 900 میلیارد تومان کل پرداختی در یک سال بود، اما الان در هفت ماه بیش از سه هزار میلیارد تومان پرداخت شده است که پیش‌بینی ما این است که تا پایان سال به نزدیک 10 هزار میلیارد تومان برسد و در آخر بهار و اوایل تابستان این 18 هزار میلیارد تومان پر شود.
باز برای این‌که مقیاس دست شما بیاید، در سراسر کشور روزانه دو هزار طرح در شوراهای اشتغال بررسی می‌شود و به بانک‌ها تحویل می‌شود. این در واقع یک مجاهدت و حرکت بسیار بزرگ است که کاملاً دارد جا می‌افتد. اگر این قطار انشاءا... به سرعت مناسب روی ریل خود برسد، ما در سه چهار سال آینده دغدغة اشتغال نداریم. قطار حرکت کرده و دارد جلو می‌رود.»