در هفتههای اخیر بحثهای زیادی در خصوص کاهش قیمت خودرو مطرح میشود. هرچند قیمت مواد اولیه در ماههای اخیر کاهش یافته، اما باید توجه داشت که قیمت تمام شده یک کالا از بخشهای مختلفی تشکیل میشود که مواد اولیه یکی از اجزای مهم آن است.
ساسان قربانی - یک قطعهساز خودرو - با بیان مطلب فوق تاکید کرد: اگر قیمت مواد مصرفی در یک قطعه را 50 تا 60 درصد قیمت تمام شده فرض کنیم، حتی اگر کاهش قیمتها به طور متوسط در مواد مصرفی 30 درصد باشد، تاثیر قیمتی آن مواد در قیمت تمام شده کل حدود 15 درصد خواهد بود. این امر در صورتی اتفاق خواهد افتاد که سایر عوامل تاثیرگذار بر قیمت ثابت باشد. در حالی که طی حداقل سه سال گذشته اگر میانگینی برای افزایش سربارها در نظر بگیریم، خواهیم دید که عددی به مراتب کمتر از میزان کاهش است.
وی یادآور شد: اگر پارامترهای میانگین هزینههای سوخت، حمل و نقل، برق، آب، غذا، پوشاک، اجاره، حقوق و دستمزد را نیز لحاظ کنیم، متوجه میشویم که فقط با کاهش یک پارامتر نمیتوان تصمیم نهایی را اتخاذ کرد.
او گفت: در همین حال اگر به نرخ تورم حداقل پنج سال گذشته تاکنون توجه کنیم و متوسط 20درصد را برای آن در نظر بگیریم، خواهیم دید که طی یک دوره پنج ساله باید قیمت خودرو حداقل دو برابر شود و قطعاتی که درآن خودرو مصرف میشوند، باید وضعیت مشابهی داشته باشند، در حالی که آمار چیز دیگری را نشان میدهد؛ یعنی طی این دوره پنج ساله به جز موارد خاص، قیمتها در صنعت خودرو و قطعه سازی به طور متوسط رشد حدود 2.5درصدی داشته است.
این قطعهساز با بیان این که صنعت خودرو و قطعهسازی که طی دهه گذشته بیشترین مزیتهای اقتصادی و صنعتی را برای کشور به ارمغان آورده است، شرکتهای بزرگ بینالمللی را مجاب کرد که با توجه به پایگاههای قابل اتکای ایجاد شده در حوزه ساخت، میتوانند به صورت کار مشترک وارد بازار ایران شوند، تاکید کرد: ورود رنو در حالی برای سرمایهگذاری صورت گرفت که فشارهای بینالمللی فراوانی برای عدم تحقق آن اعمال میشد، اما بسترسازی انجام شده برای توسعه توان ساخت داخل کردن قطعات در داخل کشور به گونهای بود که شرکت رنو پس از بررسیهای طولانی مدت پذیرفت که سرمایهگذاری مستقیم در ایران را انجام دهد.
به گفته وی این اتفاق مهم از چند منظر قابل بررسی و ارزیابی است. در بعد بینالمللی و حوزه اقتصاد سیاسی توفیقی بزرگ بود، چون حکایت از جایگاه مستحکم ایران در توان تولید و توسعه صنعتی داشت و در حوزه ملی فرصتی بود برای همکاری در هه ابعاد تکنولوژیک و مدیریت با شرکتی بزرگ. تولید تندر90 در ایران اولین تجربه در نوع خود بود، چون برای اولین بار یک خودرو خارجی در بازار ایران یا حدود 70 درصد ساخت داخل شروع شد.
او ادامه داد: به عبارتی شرکتهای قطعهساز ایرانی توانستند قطعات این خودرو را با همان سطح تکنولوژی در داخل کشور تولید کنند و تمام تاییدیهها را دریافت کنند. در توسعه صنعتی، بالاترین ارزشها همین مزیت یعنی دستیابی به مهارت و توانایی تولید است. این اتفاق مهم وقتی با مهارت طراحی همراه شود، واحدهای تولیدکننده قطعه در کشور در سطحی جهانی مطرح میشوند.
خوشبختانه تعداد قابل توجهی از قطعه سازان کشور این مرحله را سپری کردهاند.
وی توسعه کشور را در گرو توسعه تولید دانست و گفت: ما باید رویکرد حمایت از صنعت را در عمل به اثبات رسانیم. کشورهای پیشرفته جهان با دارا بودن صنایع خودروسازی و قطعه سازی قدرتمند در تلاشند که از همه ابزارها و امکانات برای توانمندسازی این صنایع استفاده کنند و کمکهای مالی زیادی در شرایط بحران اخیر از سوی دولتها به این صنایع شده است. حال آنکه صنعت نوپای ما قطعا نیاز بیشتری به این کمکها دارد.
او تصریح کرد: البته نباید فراموش کرد که صنعت خودرو و یا هر صنعت دیگری برای پایداری در بازار باید به عامل مهم کیفیت، قیمت و خدمات رقابتی توجه ویژه داشته باشد، چرا که در دراز مدت فقط با این اهرم میتوان در بازار و در محیطی رقابتی فعالیت کرد. به همین دلیل صنعت خودرو کشور اعم از خودروساز و یا قطعه ساز باید برنامه ریزی لازم را به طور مستمر برای کاهش قیمت داشته باشند و درون واحدهای خود مداوم پروژههای کاهش قیمت را با در نظر گرفتن سطح کیفی تعریف کنند.
وی خاطرنشان کرد: در این صورت اینگونه صنایع میتوانند پایداری و ماندگاری لازم را در بازار داشته باشند. در شرایطی که بحران اقتصادی گستردهای در جهان وجود دارد و درآمد ارزی کشور به دلیل همین بحران، کاهش چشمگیری یافته است.
|