درختان را دریابیم
علی عزیزی
رئیس ادارة ارزیابی عملکرد و تأمین نیروی انسانی
در روزهای نخستین پاییز سال 1379به همراه دوست ارجمندم آقای احمد فرهادی، سرگردان سازمانهایی بودیم که نشریات منظم و قابل توجهی را انتشار میدادند، ساعتها به سخنان مدیران این نشریات که در باب نقاط قوت و ضعف کارشان بود گوش میدادیم، مجلاتی مانند «صنعت حمل ونقل»، «ترابران»، «پیام ایرانخودرو» و غیره.
در همین زمان متوجه شدیم شرکت سازهگسترسایپا که از یرمجموعههای گروه خودروسازی سایپا میباشد، اقدام به اخذ مجوز نشریهای ماهانه و با توزیع کشوری نموده و کادر حرفهای که عموماً در روزنامههای متمایل به اصلاحطلبان فعالیت داشتند سکانداران آن هستند.
جلسات متمادی را با مدیران سازهگستر به منظور استفاده از ظرفیتهای مشترک برگزار کردیم؛ ولی به دو دلیل به نتیجه نرسید.
مدیران وقت سایپا تنها راه همکاری را انتقال مجله به داخل سایپا میدانستند.
مدیران سازهگستر هم چون با پول سایپا رسانهای را به عنوان سخنگوی گروه سایپا در اختیار داشتند حاضر به واگذاری این امتیاز نبودند.
از اهمیت این مجله برای مسئولین سازهگستر همین بس که در نمایشگاه خودرو که بزرگترین رخداد خودروسازها بود، بهترین غرفه مجموعه سازهگستر در اختیار اندیشهگستر قرار میگرفت!
این وضعیت تا زمان ورود تیم مدیریتی مهندس قلعهبانی ادامه یافت، سایپا نیز خود اقدام به انتشار نشریهای داخلی با نام صفیرنمود که بیشتر از 5 شماره چاپ نشد.
سر انجام با پیشنهاد آقای دکتر ناظمی اندیشهگستر با صفیر ادغام، به سایپا منتقل شده و در ساختار رسمی و سازمانی سایپا، عنوان «مدیرمسؤول» مستقیم زیر نظر مدیرعامل ایجاد شد، آقای منوچهر سلطانی نیز همزمان با مدیریت آموزش، عهدهدار مدیریت اندیشهگستر آقای فرهادی هم دبیر اجرائی آن شد. در این دوران طراحی لوگوی جدید مجله با دعوت از استاد فقید «مرتضی ممیز» آغاز شد ولی سر انجام طرح دوست بزرگوارم آقای نصیری که آن زمان کارشناس روابط عمومی بود انتخاب شد.
چاپ چندین ویژهنامه نمایشگاهی و برگزاری میزگردهای ماهانة تخصصی مرتبط با صنعت خودرو، این نشریه را به سوی ماهیت فنی و تخصصی سوق داد.
در دوره مهندس بذرپاش، آقای محمدخانی به سمت مدیرمسؤولی نشریه منصوب شد و با ورود کادر گستردهای از رویکرد فنی و تخصصی به گسترش اندیشه اقتصادی و صنعتی انقلاب اسلامی پرداخته و مقالات فنی و تخصصی را در ماهنامة مهندسی خودرو و صنایع وابسته (ضمیمة ماهنامة اندیشهگستر) جداگانه با تلاش آقای عبادتی چاپ کردند.
اما آخرین رویکرد مجله که مدت زیادی از آن نمیگذرد، با ورود آقای نبئی که عمده سوابق کاری خود را در فعالیتهای رسانهای سپری کرده کلید خورد. امیدواری خود را با ذکر خاطرهای میگویم:
هر بار که با آقای فرهادی به جلسهای میرفتم، ایشان این مثال جالب را عنوان میکرد: «وقتی حجم مجلات و روزنامههای منتشره را میبینم یاد درختانی میافتم که قطع و تبدیل به کاغذ شدهاند. امیدوارم مطالبی در آن باشد که ارزش قطع درخت را داشته باشد.»
|