بر اساس گزارش توسعة جهانی (WDR) بانک جهانی، از مجموع 15 شاخص اقتصادی مورد بررسی در سال‌های 2004 تا 2007‌، عملکرد دولت نهم در 13 شاخص مثبت ارزیابی شده است؛ از جمله رشد اقتصادی، نسبت صادرات به واردات، جذب سرمایه‌گذاری خارجی، افزایش سرانة درآمد ملی و تشکیل سرمایة ناخالص. مقایسة دو گزارش توسعة جهانی بانک جهانی 2006 و 2009 که آمار مربوط به سال‌های 2003 و 2004 را با سال‌های 2006 و 2007 مقایسه می‌کند، از بهبود اکثر شاخص‌های کلان اقتصادی ایران در این دورة زمانی خبر می‌دهد.

 افزایش 7‌/2 درصدی نرخ رشد اقتصادی
بر اساس آمارها، رشد اقتصادی ایران در سال 2005 تنها 1‌/5 درصد بود که این رقم در سال 2007 با افزایش قابل توجه به 8‌/7 درصد می‌رسد. به ‌همین ترتیب حجم تولید ناخالص داخلی ایران با افزایش 100 میلیارد دلاری در این مدت مواجه می‌شود و از 7‌/162 میلیارد دلار در سال 2004 به 9‌/270 میلیارد دلار در سال 2007 می‌رسد. افزایش رشد اقتصادی و حجم تولید ناخالص داخلی ایران ناشی از افزایش قیمت نفت و حجم صادرات غیر نفتی ایران بوده است.

 افزایش سهم صنعت
و کاهش سهم کشاورزی در اقتصاد
سهم هر یک از بخش‌های اقتصاد ایران در تولید ناخالص داخلی نیز طی این مدت تغییراتی داشته است. در سال 2004 سهم بخش کشاورزی 11 درصد بوده که این رقم در سال 2007 به 9 درصد کاهش یافته است. سهم بخش خدمات از 48 درصد به 49 درصد افزایش یافته و سهم بخش صنعت نیز از 41 درصد به 42 درصد رسیده است.

 رشد یک درصدی نرخ تشکیل سرمایة ناخالص
نرخ تشکیل سرمایه در سال 2004 نسبت به سال 2007 رشد یک درصدی داشته است. نسبت تشکیل سرمایه به تولید ناخالص داخلی ایران در سال 2004 بالغ بر 36 درصد بوده که این رقم به 37 درصد در سال 2007 افزایش یافته است.
تراز خارجی کالاها و خدمات ایران نسبت به تولید ناخالص داخلی نیز برای سال 2004 بالغ بر یک درصد اعلام شده و برای سال 2007‌ این رقم 3 درصد برآورد شده که افزایش سه برابری را نشان می‌دهد.

 رشد 97 درصدی صادرات
و 37 درصدی واردات
بانک جهانی در ادامة آمار مربوط به تجارت،‌ سرمایه‌گذاری و دیون خارجی ایران را منتشر کرده است. صادرات ایران در سال 2004 بالغ بر 45‌/ 42 میلیارد دلار بوده که این رقم با افزایش دوبرابری به 83 میلیارد دلار در سال 2007 رسیده است، اما واردات ایران تنها با 7‌/12 میلیارد دلار افزایش مواجه شده و از 7‌/ 32 میلیارد دلار به 45 میلیارد دلار رسیده است. در سال 2004 نسبت صادرات به واردات ایران 29‌/‌1 بوده که این رقم در سال 2007 وضعیت بهتری را شاهد بوده و به 84‌/1 افزایش یافته است.

 افزایش سهم صادرات صنعتی از کل صادرات
صادرات صنعتی ایران نسبت به کل صادرات در سال 2006 افزایش 2 درصدی داشته که این امر از بهبود شاخص‌های صنعتی شدن در ایران حکایت دارد. نسبت صادرات صنعتی ایران به کل صادرات از 8 درصد در سال 2003 به 10 درصد در سال 2006 رسیده است. سهم صادرات کالاهای پیش‌رفتة صنعتی از کل صادرات صنعتی نیز در این مدت افزایش سه برابری داشته و از 2 درصد به 6 درصد رسیده است.

 رشد 8 برابری جذب سرمایه‌گذاری
مستقیم خارجی
نکتة قابل توجه دیگر افزایش سرمایه‌گذاری مستقیم خارجی در سال 2007 نسبت به سال 2003 است. در سال 2003 تنها 120 میلیون دلار سرمایه‌گذاری خارجی در ایران انجام شده که این رقم با رشد تقریباً 8 برابری به 901 میلیون دلار در سال 2007 رسیده است.
در عین حال دیون خارجی ایران نیز طی این مدت افزایش یافته است. در سال 2003 کل دیون خارجی ایران بالغ بر 6‌/‌11میلیارد دلار گزارش شده بود که این رقم با افزایش 9 میلیارد دلاری به 11‌/‌20میلیارد دلار در سال 2006 رسیده است.

 رشد 3300 دلاری سرانة درآمد
ملی بر اساس قدرت خرید
در سال 2007 و در مقایسه با سال 2004، درآمد سرانة ملی ایران 1170 دلار افزایش یافته و به 3470 دلار رسیده است. این رقم برای سال 2004، 2300 دلار گزارش شده بود. به‌ همین ترتیب در سال 2004 درآمد ناخالص ملی ایران، 154 میلیارد دلار بود که در سال 2007 به 246 میلیارد دلار رسید.
درآمد سرانة ملی ایران بر اساس قدرت خرید نیز از 7550 دلار به 10800 دلار و درآمد ناخالص ملی بر اساس قدرت خرید از 505 میلیارد دلار به 766 میلیارد دلار افزایش یافته است.
بر اساس گزارش بانک جهانی، سرانة تولید ناخالص داخلی ایران نیز رشد قابل توجهی داشته و از 7‌/‌5 درصد در سال‌های 2003-2004 به 2‌/6 درصد در سال های 2006-2007 رسیده است.