رئیس جمهور قانون موافقتنامه حمل و نقل هوایی بین ایران و فیلیپین که در جلسه مجلس شورای اسلامی تصویب و به تایید شورای نگهبان رسیده را برای اجرا ابلاغ کرد.
به گزارش باشگاه خبری فارس «توانا»، بر اساس این قانون، قوانین و مقررات هر طرف متعاهد در مورد ورود یا خروج هواپیماهایی که به امر هوانوردی بین‌المللی اشتغال دارند و نیز قوانین و مقررات مربوط به بهر‌ه‌برداری و هوانوردی این قبیل هواپیما مادام که بر فراز یا داخل سرزمین آن طرف متعاهد هستند، در مورد هواپیماهای شرکت هواپیمایی تعیین شده طرف متعاهد دیگر اعمال خواهد شد.
بر اساس ماده وحده این قانون، موافقتنامه حمل و نقل هوایی بین ایران و فیلیپین، مشتمل بر یک مقدمه و نوزده ماده و یک پیوست تصویب و اجازه مبادله اسناد آن داده شد که بر اساس آن هر یک از طرفین متعاهد جهت انجام سرویس‌های هوایی بین‌المللی منظم به وسیله شرکا هواپیمایی تعیین شده طرف متعاهد دیگر حقوقی چون پرواز بدون فرود از فراز سرزمین طرف متعاهد دیگر، توقف در سرزمین مذکور به منظورهای غیر حمل و نقل و توقف در سرزمنی‌ مذکور به منظور سوار و پیاده کردن مسافر،‌بارگیری و تخلیه بار و پست در حمل و نقل بین‌المللی در نقاط مشخص شده در جدول مسیر پیوست این موافقتنامه را به طرف متعاهد دیگر اعطاء می کند.
بر این اساس، طرفین حق دارند با ارسال اعلامیه کتبی به همدیگر یک یا چند شرکت هواپیمایی را برای انجام سرویس‌های مورد توافق در مسیرهای مشخث شده تعیین و هر شرکت هواپیمایی تعیین شده را حذف کند یا تغییر دهند.
بر اساس این قانون، هواپیمای شرکت هواپیمایی تعیین شده طرف متعاهدی که سرویسهای بی‌المللی را انجام می‌دهد و مواد سوختی، روغن موتور، سایر مواد مصرفی فنی وسایل یدکی، لوازم مورد نیاز جاری و خواروبار موجود در هواپیماهای شرکت هواپیمایی یکم طرف متعاهد که مجاز به استفاده از مسیرها و سرویسهای موضوع این موافقتنامه هستند به هنگام ورود یا خروج از سرزمین طرف متعاهد دیگر براساس عمل متقابل از پرداخت حقوق گمرکی و سود بازرگانی و هزینه‌های بازرسی و سایر عوارض و هزینه‌های مشابه ملی و محلی معاف خواهند بود حتی اگر مواد مذکور زمانی مورد استفاده قرار گیرد یا به مصرف برسد که هواپیمای مزبور برفراز آن سرزمین در پرواز باشند.
بر این اساس ، هر یک از طرفین در سرزمین خود فرودگاه یا فرودگاههای را جهت استفاده شرکت هواپیمایی تعیین شده طرف متعاهد دیگر در مسیر مشخص شده تعیین خواهد کرد و تسهیلات ارتباطی، هوانوردی ، هواشناسی و سایر خدماتی را که برای بهره‌برداری سرویسهای مورد توافق لازم است در اختیار شرکت هواپیمایی تعیین شده طرف متعاهد دیگر قرار خواهد داد.
بر این اساس ، طرفین متعاهد حقوق و تعهداتی را که به موجب حقوق بین‌المللی در قبال یکدیگر در خصوص حفظ امنیت هواپیمایی کشوری در برابر اعمال مداخله گرایانه غیر قانونی دارند، مورد تاکید قرار می‌دهند و هر طرف متعاهد می‌تواند در هر زمان در رابطه با استانداردهای ایمنی در زمینه‌های مربوط به تأسیسات هوانوردی، خدمه پرواز، هواپیما و بهره‌برداری از هواپیما که طرف متعاهد دیگر به کار گرفته است، درخواست مشاوره کند، چنین مشاوره‌ای ظرف سی روز از تاریخ درخواست مزبور انجام خواهد شد.
بر این اساس، هرگاه در مورد تفسیر و یا اجرا این موافقتنامه و پیوست (پیوستهای )آن اختلافی بین طرفهای متعاهد بروز کند، طرفهای متعاهد نخست تلاش خواهند کرد که اختلافات را از طریق مذاکره حل و فصل کنند و در صورت عدم توفق، هر یک از طرفهای متعاهد می توانند با رعایت قوانین و مقررات مربوط خود، ضمن ارسال اطلاعیه‌ای برای طرف متعاهد دیگر ، موضوع را به هیأت داوری سه نفره مرکلب از دو داور منتخب طرفهای متعاهد و یک سرداور ارجاع کنند.
بر این اساس، هر طرف متعاهد می‌تواند در هر زمان قصد خود را مبنی بر فسخ این موافقتنامه طی اطلاعیه‌ای کتبی به طرف متعاهد دیگر اعلام نماید.
این اطلاعیه همزمان به آگاهی سازمان بی‌المللی هواپیمایی کشوری نیز خواهد رسید و در این صورت موافقتنامه دوازده ماه پس از اعلام دریافت اطلاعیه فسخ توسط طرف متعاهد دیگر فسخ شده تلقی خواهد شد، مگر آن که اطلاعیه فسخ قبل از انقضای این مدت با تراضی طرفهای متعاهد مسترد شود.
هرگاه طرف متعاهد دیگر دریافت اطلاعیه فسخ را اعلام نکند، اطلاعیه مزبور چهارده روز پس از وصول آن به سازمان بین‌ا لمللی هواپیمایی کشوری دریافت شده تلقی خواهد شد.