در سال 1367 وزارت پست و تلگراف سابق (وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات فعلی) اقدام به طراحی تلفن سیار کرد و با یک تجدید نظر در این طرح در سال 1372 تجهیزات آن خریداری شد و در مرداد ماه 1373 فاز اول این طرح به ظرفیت صد هزار شماره ایجاد شد.
همزمان با اجرای این طرح در تهران، طراحی مقدماتی سیستم تلفن همراه در هفت شهر بزرگ کشورشامل شهرهای اصفهان، شیراز، مشهد، تبریز، اهواز، بندرعباس و کرمان نیز آغاز شد که در مرحله دوم طرح مقرر شد تهران ضمن اتصال به این شهرها با ورودی و خروجی زیر زمینی و دریایی کشور نیز مرتبط شود و جزایر قشم و کیش نیز در مرحله دوم این طرح تحت پوشش قرار گیرند.
طی سال های 1373 تا اوایل 1374 تعداد متقاضیان تلفن همراه بیشتراز 1500 نفر نبود چراکه این سیستم به هیچ عنوان برای مردم شناخته شده نبود به طوریکه در شهریور 74 هنگامی که آگهی نام نویسی در روز نامه های کثیر الانتشار کشور منتشر شد، حدود 8 تا 9 هزار نفر ثبت نام نمودند و به عبارت دیگر استقبال چندانی از این سیستم پایه و ضروی در جامعه به عمل نیامد و حتی در محافل با واکنش های منفی روبرو شد و تلفن همراه سیستمی زائد عنوان شد.
از بهمن 74 چرخشی شگفت برای نام نویسی تلفن همراه پدیدار شد به طوری که 200 هزار نفر متقاضی دریافت تلفن سیار شدند، البته تقاضای استان های کشور به دلیل عدم اگاهی از کاربرد این وسیله ارتباطی کمتر بود و بیشترین تقاضا به شهروندان تهرانی اختصاص داشت که بیش از130 هزارنفر برآورد می شد.
درپی استقبال غیر منتظره طرحی برای گسترش تلفن سیار جهت یک میلیون مشترک پیش بینی شد و در این زمینه برای شهرهای مختلف کشور دستگاه های لازم به منظور راه اندازی این پروژه خریداری و نصب گردید. در آن زمان سیستم تلفن سیار دیجیتالی ایران ازکشور فنلاند خریداری شد که ازنوع gms است و برخی از خریدها نیز دراین چند ساله اخیر از زیمنس و نوکیای آلمان بوده است.
همانطورکه در سند چشم انداز توسعه بخشی فناوری اطلاعات و ارتباطات برنامه چهارم هم بدان اشاره شده است، گسترش کمی تلفن همراه از شاخص های توسعه به شمار می رود و شاخص توسعه کمی تلفن همراه در سه محور تعداد خطوط واگذار شده، سایت ها و شبکه های رادیویی اپراتور همراه و همچنین مساله نصب و راه اندازی btsها قابل تعریف و سنجش است.
گفتنی است، در حال حاضر 5 اپراتور در کشور در حال فعالیت هستند که شامل: همراه اول، ایرانسل، اسپادان  (مخصوص مردم استان اصفهان)، کیش همراه  (مخصوص مردم جزیره کیش) می شوند و قرار است به زودی هم یک اپراتور دیگر تحت عنوان اپراتور سوم تلفن همراه به این اپراتورها افزوده شود، ولی آیا این تعداد توانسته اند به خوبی مسایل کیفی تلفن همراه در کشور راه همانگونه که در سند چشم انداز بیست ساله اشاره شده برآورده کنند؟
هم اکنون صرف نظر از اپراتورهای استانی 40 میلیون مشترک تلفن همراه در کشور وجود دارد که بیش از 27 میلیون آن مربوط به اپراتور همراه اول، 12 میلیون مشترک شرکت ایرانسل و یک میلیون مشترک شرکت تالیا هستند ولی با این حساب باز هم از نظر کیفی ایران باید جهش های جدی را در این زمینه داشته باشد  و می توان گفت که کشور در بخش کمی قابل توجهی داشته است.
و در آینده نزدیک هم به کمک اپراتور سوم نیز در این زمینه کیفیت مطلوب باید امیدوار بود و تلاش کرد امیدوار باشیم و تلاش کنیم تمام شرایط برای رسیدن به ضریب نفوذ با کیفیت که درشأن ملت ایران است فراهم شود؟