به گزارش خبرگزاری مهر، شرکت سولارن قصد دارد با ارسال صفحات خورشیدی به فضا انرژی مورد نیاز بخشی از زمین را تامین کند. انرژی حاصل از این صفحات به فرکانس رادیویی تبدیل و به زمین بازگردانده شده و در نهایت با تبدیل به جریان الکتریسیته به شبکه برق وارد خواهد شد.
شرکت گاز و الکتریک پاسیفیک که انرژی سانفرانسیسکو و کالیفرنیای شمالی را تامین می کند در حال حاضر موافقت خود را برای خریداری الکتریسیته از این شرکت که ادعا دارد می تواند تجهیزات تامین انرژی را در فضا تعبیه کند، اعلام کرده است. این شرکت طی هفته اخیر موافقت نامه ای را به منظور خریداری 200 مگاوات انرژی الکتریکی از شرکت سولارن تا سال 2016 به امضا رساند.
با وجود اینکه فضاپیماها و ماهواره ها به صورت رایجی از صفحات خورشیدی استفاده می کنند، این پروژه اولین تلاش جدی برای استفاده از این تجهیزات قدرتمند در مجاورت نور خورشید به شمار می رود. سازمان ناسا و پنتاگون از دهه 1960 تاکنون بر روی امکان استفاده از نیروگاههای خورشیدی مدارگرد مطالعه کرده و تحقیقات محرمانه ای را به انجام رسانده اند اما شرکت سولارن ادعا دارد به فناوری دست یافته است که می تواند استفاده از صفحات خورشیدی در فضا را به منظور تامین انرژی زمین به صورت اقتصادی تا 7 سال آینده امکانپذیز سازد.
تابش نور خورشید در فضا نسبت به زمین که از چرخه روز و شب و روزهای ابری برخوردار است، بسیار متفاوت بوده و از سیر تابش تقریبا ثابتی برخودار است. این به آن معنی است که صفحات خورشیدی فضایی توانایی تولید جریان ثابتی از انرژی را خواهند داشت.
در عین حال نوری که در فضا بر روی صفحات خورشیدی خواهد تابید، قدرتی 10 برابر نور فیلتر شده خورشید در زمین خواهد داشت. انرژی این تابش پس از تبدیل شدن به امواج رادیویی توسط ماهواره ای به ایستگاه گیرنده ای در زمین بازتابیده خواهد شد.
به گفته مقامات سولارن این تکنولوژی بر اساس ماهواره های ارتباطی پایه گذاری شده و بسیار تکامل یافته است. اتلاف انرژی در این شیوه نسبت به شیوه انتقال از طریق کابل بسیار کمتر بوده و در عین حال نیاز به فضایی بزرگ برای قرار دادن صفحات خورشیدی از بین خواهد رفت.
بر اساس گزارش گاردین، تنها مشکلی که هم اکنون بر سر راه اجرای این پروژه قرار گرفته سرمایه اولیه است که به شدت تحت تاثیر رکود جهانی اقتصاد قرار گرفته است. به گفته مقامات شرکت سولارن انجام چنین پروژه ای به حداقل بیلیونها دلار سرمایه نیاز خواهد داشت که در مقایسه با سرمایه 100 الی 200 میلیون دلاری برای پروژه های انرژی قابل احیا، مبلغ بسیار قابل توجهی به شمار می رود.